خلاصه
یکپارچه سازی درختان، به ویژه درختان برای تثبیت نیتروژن (NFTs) ، در جنگل زراعی و سیلویو - سیستم های دامداری می تواند کمک بزرگی در جهت کشاورزی پایدار توسط بازسازی و حفظ حاصلخیزی خاک، و در مبارزه با فرسایش و بیابان زایی و همچنین ارائه سوخت باشد. مزیت خاص NFT تثبیت نیتروژن بیولوژیکی (BNF) ، توانایی خاص آنها برای ایجاد نیتروژن در خاک و نیتروژن ثابت (و ماده آلی اضافی) می باشد که موفقیت آمیز می باشذ. اهمیت NFT این پرسش را به دنبال دارد که چگونه ما می توانیم به حداکثر رساندن و یا بهینه سازی اثرات BNF را مدیریت کنیم و انتقال نیتروژن به گیاهان مربوط به این موفقیت می باشد. برای اینکه قادر به دستیابی به این اهداف باشیم، ارائه روش مناسب برای اندازه گیری BNF در درختان ضروری است. روش تفاوت ازت کل (TND) ساده ترین روش می باشد، اما این روش برای نیتروژن بالای خاک مناسب می باشد. استفاده از روش استیلن کاهش (ARA) یافته، اگر چه حساس و ساده است، بسیاری از محدودیت های فنی ویژه برای NFT و برآورد BNF به طور کلی بسیار کم است، در مقایسه با روش های دیگر، برای NFT، تکنیک های نیتروژن هنوز در حال توسعه می باشد، اما در حال حاضر با توجه به برخی از نتایج امیدوار کننده خواهد بود (به عنوان مثال، اندازه گیری تنوع ژنتیکی زیادی در BNF و NFT مختلف انجام شده است). عوامل گوناگون BNF را در درختان تحت تاثیر قرار می دهند. آنها شامل سن درختان، جزء میکروبی، رطوبت خاک، دما، شوری، pH محلول، سطح N خاک و کمبود مواد مغذی گیاهی می باشند. برخی از عوامل، به عنوان مثال درجه حرارت، بر همزیستی بیشتر از رشد گیاه، و اختلاف در اثر این عوامل در BNF در ژنوتیپ های مختلف NFT تاکید دارند. این عوامل و نیازهای تحقیقاتی برای بهبود BNF در درختان مورد بحث می باشد.
دسته: علوم پزشکی
حجم فایل: 597 کیلوبایت
تعداد صفحه: 16
پروفیل های مربوط به پروتئین -1 مقاوم به چند دارو در سلول های تک سلولی خون پیرامونی در بیماران مقاوم به صرع و بیهوشی
خلاصه
پیش زمینه: در حدود یک سوم از بیماران مبتلا به صرع و بیهوشی مقاوم به درمان کردن برخلاف دریافت کردن تیمار درمانی مناسب هستند که احتمالا به علت مقاومت چند دارویی می باشد. گلیکوپروتئین پی به وسیله ژن پروتئین 1 مقاوم به چند دارویی یا MDR1 کدگذاری می گردد که در حائل خونی مغزی به عنوان یک فاکتور اصلی درمان دارویی و در مشارکت با مقاومت در نظر گرفته می شود. مشخص شده است که سلول های تک سلولی خون پیرامونی یا PBMNCها بیان کننده MDR1 هستند، ما وضعیت های مربوط به یک MDR1 را در ارتباط با PBMNCها در زیر مجموعه های مختلفی از بیماران صرع مورد ارزیابی قرار داده ایم و آن ها را در ارتباط با مشخصات بالینی نشان دادیم.
روش و یافته های اصلی: داده های بالینی و MDR1 از بین 140 بیمار مبتلا به صرع جمع آوری شد، 30 نفر داوطلب سالم، و 20 نفر هم به عنوان بیماران شاهد داروهای ضد صرع را دریافت می کردند. PBMNCها ایزوله و جداسازی شدند و سطوح اساسی MDR1 و MDR1 هم شکل با سطوح تغییر یافته به وسیله سیتومتری اندازه گیری شدند. پروفیل های MDR1 برطبق پارامترهای بالینی مختلفی شامل فراوانی صرع، و تعداد داروهای مصرف شده در بیماران مبتلا به صرع مورد آنالیز قرار گرفت. بیماران مبتلا به صرع دارای سطح MDR1 بالاتری در مقایسه با گروه غیر مبتلا به این بیماری بودند. در بین بیماران مبتلا به صرع، یک شدتی برای فراوانی بیشتر گروه صرع نسبت به داشتن سطح بالاتری از MDR1 وجود داشت. سطح تغییر یافته MDR1 هم صورت و ترکیبی به صورت معناداری در گروهی که از دارو بیشتر استفاده می کردند در مقایسه با گروهی که از دارو کمتر استفاده می کردن بالا بود. MDR1 اساسی و سطح تغییر یافته هم ترکیبی به صورت مستقل برای فراوانی صرع و تعداد استفاده کنندگان از دارو به ترتیب بودند.
نتیجه گیری: پروفیل MDR1 برای PBMNCها مرتبط با فراوانی صرع و شرایط استفاده کردن از دارو در بیماران مبتلا به صرع بود.
قیمت: 10,000 تومان
دسته: مقالات ترجمه شده isi
حجم فایل: 1412 کیلوبایت
تعداد صفحه: 10
آنالیز مقاله اول
یافتن مسیر بهینه بدون خطا در شبکه با خرابی گره زیاد
- طرح اصلی مقاله
تعبیه مسیر ویژه در پردازشهای موازی از اصول بسیارمهم است. قبلا، تعدادی از الگوریتمهای موازی که توانایی اجرا شدن روی آرایههای خطی را دارند توسعه داده شده اند. بنابراین به خوبی قابل اجرا روی معماری موازی و مسیر تعبیه شده هستند. پیدا کردن طولانی ترین مسیر عاری از خطا بین دو گره دلخواه، میتواند در الگوریتمهای مسیریابی دوگانه و چندگانه برای کاهش تراکم و اجتناب از بن بست موجود در الگوریتمهای درختی رایج در محاسبات موازی مورد استفاده قرار گیرد.
با توجه به اینکه خرابی لینک و پردازنده ممکن است زمانی که شبکه در حال استفاده است، رخ دهد، لذا رسیدگی به شبکه معیوب و یافتن مسیر عاری از خطا بسیار مهم است. با فرض اینکهمجموعه خرابیهای گره در گراف ستاره ای بعدی Sn مفروض باشد. میتوان نشان داد جائیکه و کمینه باشد حلقه بدون خرابی با طول (به طوری که همه خرابیهای گره وابسته به گراف ستاره ای m بعدی است) توانائی تعبیه شدن روی را دارد.
آنالیز مقاله دوم
تعبیه سیکل تحمل پذیری خطا در فرامکعب با زوجهایی از گرهها و لبههای خراب
– طرح اصلی مقاله
فرض کنید fv (به همان ترتیب، fe) تعدادی ازگرههای معیوب (به همان ترتیب، لبهها) دریک فرامکعبی چندبعدی را مشخص میکنند. در این طرح نشان داده شده است که یک سیکل عاری از خطا با حداقل طول میتواند در یک فرامکعبی چند بعدی با و تعبیه شود. با فرض یا و نتایج نه تنها بهترین نتایج به دست آمده قبلی را بهبود می بخشد بلکه نتایجی را که فقط در آن گرههای معیوب مطرح شده اند را نیز بهبود میبخشد. فرامکعبی یکی از پرکاربردترین معماریهای چند منظورهای است که تاکنون برای ساختارهای موازی حجیم یا سیستمهای توزیع شده به اکتشاف رسیده است. یک ساختار حلقه ای که یک توپولوژی اساسی برای پردازش توزیع شده و موازی میباشد، که برای شبکههای محلی و توسعه الگوریتمهای موازی مشابه با هزینههای ارتباطی کم مناسب است.
قیمت: 1,000 تومان
دسته: برق
حجم فایل: 1883 کیلوبایت
تعداد صفحه: 22
استراتژی مدیریت توان برای یک سیستم هیبریدی PV-FC (پیل خورشیدی-پیل سوختی) متصل به شبکه+ نسخه انگلیسی2010
Power-Management Strategies for a Grid-Connected PV-FC Hybrid System
چکیده: این مقاله، روشی را برای بکار انداختن یک سیستم هیبریدی متصل به شبکه، ارایه می دهد. سیستم هیبریدی، تشکیل شده از یک آرایه فوتوولتیک (PV) و یک پیل سوختی غشای تبادل پروتون (PEMFC) می باشد. آرایه PV از یک روش ردیابی بیشینه نقطه توان (MPPT) برای تحویل پیوسته بیشترین توان به بار _هنگامی که تغییراتی در تابش و دما رخ می دهد، و آن را منبعی غیرقابل کنترل می سازد_ استفاده می کند. در هماهنگی با PEMFC، توان خروجی سیستم هیبریدی قابل کنترل خواهد شد. می توان دو حالت عملکرد را، به نام های حالت کنترل توان-واحد (UPC) و حالت کنترل پخش-فیدر (FFC) ، به سیستم هیبریدی اعمال کرد. در اینجا، هماهنگی میان دو حالت کنترلی، هماهنگی بین آرایه PV و PEMFC در سیستم هیبریدی، و تعیین پارامترهای مرجع، ارایه می شوند. استراتژی عملکرد ارایه شده با یک تغییر حالت عملکرد انعطاف پذیر، همواره آرایه PV را در بیشینه توان خروجی آن، و پیل سوختی PEMFC را در باند عملیاتی پربازده ی آن، بعمل واداشته، و ازینرو عملکرد سیستم را پیشرفت داده، پایداری سیستم را بالا برده، و تغییرات حالت های عملکرد را کاهش می دهد.
کلمات کلیدی: تولید توزیع شده، پیل سوختی، سیستم هیبریدی، ریزشبکه، فوتوولتاییک، مدیریت توان
قیمت: 15,500 تومان
خلاصه
افزایش سن یک فرآیند چند عاملی است که در نهایت باعث کاهش در عملکرد فیزیولوژیکی ما و کاهش بهداشت، کیفیت زندگی و استقلال افراد مسن می شود.. ورزش مشارکتی به عنوان راهی برای کاهش اثرات پیری از طریق حفظ پارامترهای فیزیولوژیکی شناخته می شود. ورزش برونگرا مدلی است که می تواند توسط افراد مسن، با توجه به توانایی عضله در ترکیب تولید نیروی بالای عضلات با هزینه کم انرژی بکارگرفته شود.. با این حال ممکن است خطر آسیب عضلانی قبل از این که عضلات قادر به انطباق باشند وجود داشته باشد. بخش اول این مطالعه، روند پیری و چگونگی کاهش ظرفیت هوازی، قدرت عضلانی و تحرک عملکردی را توصیف می کند. بخش دوم، ورزش برونگرا و آسیب عضلات، و اثرات مکرر را برجسته می سازد. بخش نهایی به بررسی مداخلات ورزش برونگرا می پردازد که توسط افراد مسن با تمرکز بر تغییرات در تحرک عملکردی تکمیل می شود. در نتیجه، ورزش استقامتی برونگرا یک روش پتانسیلی است که می تواند در افراد مسن برای بهبود قدرت عضلانی، ظرفیت هوازی و توانایی عملکردی کاربردی بکار گیرد. با این حال، تحقیقات بیشتر برای ارزیابی اثرات بر ظرفیت هوازی و نسخه مناسب برای ورزش استقامتی برونگرا مورد نیاز است.
کلمات کلیدی: ورزش برونگرا، توانایی عملکردی، قدرت عضلانی، ظرفیت هوازی، آسیبهای عضلانی.
از آنجا که طول عمر در حال افزایش است و جمعیت افراد مسن (65 +) همچنان رو به رشد است، شیوع بیماری های مزمن و افزایش سلامت کاهش می یابد. با توجه به نسبت گسترش افراد مسن، درک این مسئله مهم است که فرایند پیری چگونه توانایی عملکردی افراد را تحت تاثیر قرار می دهد (به عنوان مثال، صلاحیت یک فرد در داشتن ظرفیت فیزیولوژیکی برای انجام فعالیت های روزمره خود بطور مستقل بدون خستگی) [1] و اینکه آیا ورزش منظم به عنوان یک اقدام پیشگیرانه برای کاهش در توانایی عملکردی مفیداست یا نه. ظرفیت انجام فعالیت های روزمره زندگی (ADL) برای کیفیت مرتبط با سلامت رضایت بخش زندگی ضروری است. علت کاهش عملکرد پیچیده است، با این حال، یکی از عوامل اصلی در این مورد سارکوپنیا و سیستم قلبی عروقی با بازده کمتر و از دست دادن توده عضلانی و کیفیت آن با توجه به سن می باشد. درنتیجه توسعه مداخلاتی حائز اهمیت است که به کاهش عملکرد را با کاهش فقدان در هر دو سیستم عضلانی و قلبی و عروقی اشاره خواهد کرد و کیفیت زندگی را برای افراد مسن بهبود می بخشد. کاربرد تمرینات ورزشی برونگرا یک مدل نامتعارف جذاب برای افراد مسن است. با توجه به نیاز اکسیژن کاهش یافته و کاهش نیاز متابولیکی، چنین فعالیت هایی دارای پتانسیل لازم برای پرداختن به کاهش وابسته به سن در عملکرد است [4-6].